
لئو نیکلایویچ تولستوی ( Leo Tolstoy )از یک خانواده اشراف زاده روسی بود که در تاریخ ۹ سپتامبر سال ۱۸۲۸ متولد شد و در ۲۰ نوامبر ۱۹۱۰ درگذشت. او فیلسوف، عارف و نویسنده بزرگ روسی بود که چندین بار نامزد دریافت جایزه نوبل گردید اما هیچگاه به آن دست نیافت.
پدرش کنت گراف نیکلای ایلیچ تولستوی و مادرش شاهزاده خانم ماریا نیکلایونا والکونسکایا بود. متاسفانه او مادرش را در دو سالگی و پدرش را در 9 سالگی از دست داد که پس از آن تحت سرپرستی عمه اش خانم تاتیانا قرار گرفت. او در سال ۱۸۴۶ وارد رشته حقوق شد اما در سال 1847 آنرا رها نمود.
او در سال ۱۸۵۱ در ارتش ثبت نام نمود و به مأموریت قفقاز رفت. در همان سال او داستان «کودکی» را نوشت که سال بعد در مجله معاصر منتشر شد.
تولستوی در دوران ارتش و خدمت به میهن نویسندگی را بصورت حرفه ای آغاز کرد . حضور او در ارتش و جنگ دستمایه برخی از آثار او می شود. او در سال 1856 از ارتش کناره گیری می کند و به شهر زادگاه خود باز می گردد. و پس از مدتی تصمیم می گیرد تا جهت آشنایی با فرهنگ و طرز زندگی دیگر ملل مسافرتی 6 ماهه را به کشورهای ایتالیا، فرانسه، انگلستان، سوئیس و آلمان ترتیب دهد.
او در سفرها و دیدار با برخی از افراد سرشناس و تجربه هایی که بدست آورد اقدام به نوآوریهایی در زمینه آموزش کودکان نمود . و حتی با نگارش برخی داستانهای آموزشی سعی کرد تا کودکان را با ارزشهای اخلاقی ، معنوی و اجتماعی آشنا کند.

همسر و فرزندان لئو تولستوی
تولستوی در سال ۱۸۶۲ با سوفیا آندره یِونا برس که نژادی آلمانی داشت و 18 ساله بود ازدواج کرد. در همین زمان او رمانهای جاودانه جنگ و صلح و آنا کارنینا را نوشت. جنگ و صلح او که دارای 1500 صفحه میباشد در طی 6 سال به نگارش درآمده است. پشتیبانی همسر جوانش از کارهای ادبی تولستوی که به روایتی ۱۴۰۰ صفحه از پیشنویس جنگ و صلح را بیش از هفت بار پاکنویس کردهاست، بسیار ارزشمند است. هر چند که آنها زندگی پرتنشی را تجربه کردند اما صاحب 13 فرزند شدند که 4 تای آنها در دوران کودکی مردند.

تولستوی با منتشر کردن کتاب رستاخیز توسط کلیسای ارتدکس در تاریخ ۱۹۰۱ به دلایل زیر مرتد معرفی شد.
- تکذیب وحدت تثلیث مقدس در وجود خدای واحد.
- تکذیب رستاخیز مسیح، و ضدیت با مظهر لاهوتی ـ ناسوتیِ مسیح پسر خدا.
- تکذیب بکارت مریم مقدس، قبل و بعد از تولد مسیح.
- تکذیب وقوع معجزه در مراسم عشای ربانی.
او مبارزات سوسیالیستها را در جهت برقراری دیکتاتوری پرولتاریا، مردود میدانست و به عنوان پرچمدار انساندوستی و مخالف با جنگ

و خونریزی شناخته شده است. آثار او نیز، به گونه ای جاده صاف کن انقلاب ۱۹۰۵ روسیه نام گرفته است.
فشارهای حکومت، سختگیریهای پلیس تزاری و ضبط پیشنویس رمانهایش در سال ۱۹۰۸ و همچنین مشکلات خانوادگی، تولستوی را بر آن داشت تا در روزهای آخر حیات خود، به همراه پزشک خانوادگی و دختر کوچکش، همسر خود را ترک و بسوی جنوب روسیه سفر کند. آخرین سفر او دیری نپایید که در بیستم نوامبر ۱۹۱۰ در ایستگاه راهآهن آستاپوفو به پایان رسید. و دو روز بعد، در زادگاهش به خاک سپرده شد.
آثار و کتابها لئو تولستوی
کودکی 1852
آنا کارنینا 1877

رستاخیز 1899
جنگ و صلح 1867
شیطان
مرگ ایوان ایلیچ 1886
کوپن جعلی
سعادت زناشویی
ارباب و بنده
قزاقها

پدر سرگی 1911
عشق چگونه زایل میشود
اعتراف
سه پرسش 1903
کافه پاریس
سونات کرویتسر 1889
جسد زنده
دزدی هنر است
سواستپول

عابر پیاده
عید پاک
پول و شیطان
از جناب غول چه خبر
سه پارسا
سه مرگ 1859